akhirnya aku tergolek lagi di katil hospital petang hari ini...hmmmmm...pasrah dengan ketentuanNya..
amat berat aku nak tanggung lagi...cegah sebelum parah n terlambat...dengan tiub oksigen kat hidung nak bagi senang nafas ini...aku gagah juga melawan...aku harus punya kekuatan untuk apa jua dugaan...aku tak ingin jadi selemah dahulu lagi...fight fight fight n i can do it!!!...
doktor cakap im torturing myself simpan sakit dah berapa hari...hehehe...i hate to be sick n bedridden kat hospital ni encik dokter...tak ada siapa suka duduk hospital, tak ada siapa nak minta sakit macam ni rite???...dah takdir hari ni i have to be in hospital terpaksa la akur...tak nak la melawan takdir kita yang sudah tersirat...
sms kawan tadi dia terkejut...macam tak percaya pagi tadi borak2 mcm sihat..he doesnt know pun im sick...sounds not like pun...tu la kan, kalau sakit do we have to show how bad we are sick..like that???so people can believe..cehhh....nak kena tunggu masuk tiub sana sini, operate sana sini then baru kata that is real sakit???...for me as long as i boleh lagi talking to others walaupun tengah having difficulties breathing ni im doing fine..unless dah tak boleh buka mata tu lain la cerita...itu memang dah sakit sungguh la..selagi boleh hang on to it, i hang on...althoug many fears in my mind coming...
tak apa Allah sentiasa ada...kalau dah suratan di tulis macam ni...terima aje la...tapi usaha kena ada...kalau tak ada usaha tu makna nyer kita kalah dengan dugaan, kita lemah...so i take it whatever coming dengan hati terbuka dan redha...
semoga aku cepat sembuh, boleh la aku tengok adik laki bongsu aku nak nikah ujung minggu ni..insyaAllah...kalau tak dapat pun have to minta izin doktor nak keluar kejap this coming Sunday tengok dia bersanding at my parents house...few hours pun cukupla...to satisfy me...so tak ralat la nanti teringat2 kenduri dia i was not there to join....